در سال 252 ق « 1 » و هنگام وفات پدرم ، اين نوشته به دست شيخ محمّد بن غالب اصفهانى بيرون آمد . من تازه‌سال بودم و در نامه‌ام ، براى زيارت مولايم ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام و شهيدان [ كربلا ] - كه رضوان خداوند بر ايشان باد - ، اجازه خواسته بودم . پاسخ نامه ، چنين آمد : « به نام خداوند رحمتگر مهربان . هنگامى كه خواستى شهيدان را - كه رضوان خداوند بر ايشان باد - زيارت كنى ، نزد پاهاى حسين عليه السلام كه همان قبر على اكبر ، فرزند حسين - كه درودهاى خدا بر هر دوشان باد - است ، رو به قبله بِايست - كه آن جا ، محلّ [ دفن ] شهيدان عليهم السلام است - و با ايما و اشاره ، به على اكبر عليه السلام خطاب كن و بگو : سلام بر تو ، اى نخستين كُشته از نسل بهترين بيرون آمده از نسل ابراهيم خليل ! " خداوند ، بر تو و پدرت درود فرستد ، هنگامى كه در بارهء تو گفت : « خداوند ، كسانى را كه تو را كُشتند ، بكُشد ! پسر عزيزم ! چه گستاخ‌اند ايشان بر [ خداى ] رحمان و در پرده‌درى از حرمت پيامبر ! دنيا پس از تو ، ويران باد " » . گويى تو را مىبينم كه پيش رويش ايستاده‌اى و به كافران مىگويى : " من ، على بن حسين بن علىام . به خانهء خدا سوگند كه ما ، به پيامبر صلى الله عليه و آله نزديك‌تريم . آن قدر نيزه به شما مىزنم تا خم شود و شما را در حمايت از پدرم ، با شمشير مىزنم ؛ شمشير زدنِ جوان هاشمى و عرب . به خدا سوگند ، فرزند حرام‌زاده ، بر ما حكم نمىراند ! " . تا آن كه مدّتت را به پايان بردى و خدايت را ديدار كردى . گواهى مىدهم كه تو به خدا و پيامبرش نزديك‌ترى و تو فرزند پيامبر او ،

--> ( 1 ) . علّامه مجلسى فرموده : « بدان كه در تاريخ روايت [ و توقيع ] ، اشكالى وجود دارد ؛ زيرا چهار سال زودتر ازتولّد امام مهدى عليه السلام است . از اين رو ، شايد تاريخ آن 262 ق باشد [ و نه 252 ق ] . نيز ممكن است كه از سوى امام حسن عسكرى عليه السلام صادر شده باشد » ؛ ليكن بايد توجّه داشت كه تاريخ ياد شده ( 252 ق ) هم‌زمان با دوران امامت امام هادى عليه السلام ( 212 - 254 ق ) است . بنابر اين ، سخن علّامه در مورد امكانِ نسبت دادن آن به امام حسن عسكرى عليه السلام نيز صحيح به نظر نمىرسد .